Filter op
Terug naar overzicht

Eten in de toekomst – #2 Een karige lunch

Vraag jij je wel eens af hoe de wereld eruit ziet over 100 jaar? Nu gaan we uit eten, we maken smoothies van bevroren fruit en we wisselen italiaanse pasta af met pulled pork of een vegan salad . Maar ondertussen is er van alles gaande in ons voedselsysteem. Welke richtig gaat het op? Misschien is onze samenleving over 100 jaar wel ingestort en eten we de laatste restjes van een karige oogst! Stel je voor:

Het is lunchtijd. Je hebt honger maar je bedenkt dat het beetje eten dat er nog was nu op is. In de gedeelde tuin van jou en je buren staat ook niks meer, dat is allemaal verpest door de heftige, onvoorspelbare regen van de afgelopen tijd. Dus er zit niets anders op dan naar één van de kleine stadsboerderijen in je buurt te gaan, in de hoop dat er daar nog wat te vinden is. Het is winter dus het zal wel weer tegenvallen…Je checkt je lokale internet community en ziet dat er hier en daar relatief positieve berichten zijn. Maar: op is op, dus je gaat er snel op uit.

Op de hoek van de straat haal je bij een straattentje alvast een klein zakje insecten; want wat er ook ook groeit in je tuin, je zal toch ergens eiwitten vandaan moeten halen. Op straat staan mensen in de rij voor die zakjes en ze praten over China…natuurlijk. Of ze al genoeg gespaard hebben om te emigreren, zoals de welgestelden dat allang gedaan hebben. Genoeg gespaard of niet, het is nog maar hopen dat je erin komt: hoewel er meer dan genoeg te eten is, zint het de Chinese regering niet dat het aantal Europese gelukszoekers de pan uit rijst. Jij hebt helaas geen tijd om je af te vragen of een exotisch bestaan voor jou ooit nog bereikbaar is.

Je ouders zijn al een tijd ziek en je moet ook nog medicijnen scoren. Gelukkig ken je iemand die naast groenten ook medicinale kruiden verbouwd op het dak van een oud flatgebouw. Het kost je een paar Neuro, vrij veel geld eigenlijk, maar je bent allang blij dat je geen ‘echte’ medicijnen hoeft te kopen – voor dat geld kan je al bijna in China gaan wonen. Die kennis heeft een vriend buiten de stad, die nog meer heeft als je het nodig hebt. “Ze verbouwen daar van alles en nog wat, puur natuur”. Je krijgt bij je aanbesteding een paar onbestemde knollen extra. “die zijn nog prima te eten”. Verder is er niks te vinden dat je kan betalen.

Als je thuis komt, lever je de kruiden af bij je ouders die net bezig zijn met het inventariseren van de voorraad samen met de vier andere gezinnen waarmee jullie het huis delen. Hopelijk is het genoeg tot aan het voorjaar. Omdat het winter is, valt er weinig te doen op het kleine stukje grond waar je normaal werkt. Dus je hebt tijd genoeg om wat van die paar knollen iets lekkers te maken. Met wat fantasie en een beetje oude gedroogde oregano doet het misschien wel denken aan een Italiaanse maaltijd waar Jamie Oliver in betere tijden trots op was geweest.

// tekst: Guus Thijssen
// beeld: Flickr (met aanpassingen door YFM)

Wil je meer weten over de toekomst van ons voedselsysteem? Ga dan naar onze Talkshow ‘Als Warme Broodjes #4 Foodtopia’ op 14 april in Pakhuis de Zwijger. Meld je aan!