Filter op
Terug naar overzicht

Eten verbindt @ Utrecht – hoe was het?

Maandag 1 februari organiseerde YFM Utrecht in samenwerking met restaurant Gys een diner met als thema Eten Verbindt. 25 Utrechters en 25 vluchtelingen uit de noodopvang in Utrecht aten met elkaar, met een Syrisch driegangenmenu als verbindende factor.

Eten Verbindt_YFM_Charlotte van den Arend-0344De menukaartjes staan klaar op lange, gedekte tafels met tulpjes en uit de keuken komen heerlijke geuren.

Geroosterde aubergines
Een team van chefkok Dennis (Gys), koks Eva en Saskia (InStock) en de Syrische Tharaa en Bara (uit de noodopvang) hebben een Syrisch driegangenmenu bereid. 12656108_10153412082841476_97418617_o“Eerst waren Tharaa en Bara wat gereserveerd, maar ze namen wel gelijk de touwtjes in handen in de keuken,” zegt kok Eva. “Hun bereidingswijze is anders, dat zag ik gelijk. Ze weten goed hoe ze bepaalde smaken naar boven kunnen halen.
12674800_10153412083036476_862561371_oZe branden bij veel groenten de
schil en pellen daarna de schil eraf, daardoor krijgt het gerecht een gerookte smaak. Je kon het goed proeven in de baba ganoush, die is echt lekker.”

Vanaf het moment dat iedereen binnen is, zoekt iedereen een plekje en gaat alles vanzelf. De groep uit de noodopvang is een gemixte groep mensen: van kinderen, pubers en volwassen en met verschillende afkomst: uit Syrië, Irak, Eritrea. Uit de keuken komen grote schalen Syrische gerechten op tafel, zoals hummus, baba ganoush en platbrood, tabouleh (salade), falafel, biryani en gevulde paprika’s. Aan de tafels wordt gezellig gepraat, soms al in voorzichtig Nederlands.

Onderhandelaar
Eten Verbindt_YFM_Charlotte van den Arend-0351“We hebben het over het eten en over sport,” zegt Anna. Ze is er met haar vriend Ivo en is in gesprek met de Syrische George en zijn zoons Jack (14) en Johan (17). “George is een goede onderhandelaar geworden,” zegt Ivo. “Ze moesten door tien landen reizen om in Nederland te komen en in elk land moest hij betalen om verder te kunnen.” Dat klopt, zegt George. “We willen graag terug,” zegt hij, “maar dat kan niet, want mannen moeten het leger in.”

Nu verblijven ze in de noodopvang en sinds drie weken gaan Jack en Johan naar school, waar ze al een aardig woordje Nederlands hebben geleerd.

“Eigenlijk heet ik Anna,” legt Johan uit, “maar hier is dat een meisjesnaam. Daarom noem ik mezelf Johan, dat is de vertaling uit het Arabisch.” Hij vindt het fijn om naar school te gaan. “Ik ken ook al wat bijzondere Nederlandse woorden: gezellig, sinaasappel, krentenbol.” Hoe hij het eten vindt vanavond? “Het is Syrisch, maar met een Dutch touch, zoals erwtjes bij de groenten en rozijnen in de salade.”

Toevoeging aan de maatschappij
Anna en Ivo komen in hun dagelijks leven niet echt in contact met vluchtelingen. “Ik ken vluchtelingen vooral uit de media, waar ze als een probleem worden gezien,” zegt Ivo. “Maar ik zie deze mensen liever als een kans, een toevoeging aan de maatschappij.” Eten Verbindt_YFM_Charlotte van den Arend-0362Na zijn gesprek met George is dit beeld versterkt. “Ik zie in George een positieve en dankbare man, die in Syrië een goede baan had. Ik denk dat ik veel van hem kan leren.”

Skype Out
Aan een andere tafel zitten Jan-Ernst, Imke en Daisy met drie mannen uit Eritrea. “In het begin was het even wennen,” zegt Imke. “Het was een beetje een vragenvuur voor hen, denk ik.” Jan-Ernst: “Maar in het laatste uur waren ze losser, ze gaven toen ook andere antwoorden op onze vragen.”

Zullen ze contact houden? “We hebben nummers uitgewisseld,” zegt Ernst-Jan, “want ik wil graag uitzoeken of ze op hun telefoon Skype Out kunnen gebruiken. Ik begreep dat er in Eritrea vaak geen internet is, en met Skype Out kun je voor een lager tarief bellen.”

Restaurant Syr
Tussen de gangen door is er tijd voor korte toespraken die naar het Arabisch vertaald worden door tolken Dina en Iyad. Zo vertelt Ode Swart over een nieuw initiatief vanuit Stichting Gys: restaurant Syr. Het plan is om een restaurant te vestigen in Utrecht, waar de keuken Syrisch is en het personeel (deels) zal bestaan uit vluchtelingen die inmiddels een verblijfsvergunning hebben.

“Op deze manier kunnen we vluchtelingen werk bieden en zullen we ze ook opleiden binnen het horeca vak,” vertelt Ode. “Ook is het een manier waarop de lokale gemeenschap in aanraking kan komen met vluchtelingen.” Binnenkort begint een crowdfundactie om het restaurant te financieren, op hun Facebookpagina kun je de ontwikkeling volgen.

Bread and salt
“Als je samen hebt gegeten, zeggen we in Syrië: we had bread and salt together,” besluit de Syrische Rami de avond. Hij verblijft met zijn dochter in de noodopvang en is vanavond te gast tijdens het diner. “Het betekent: we hebben samen gegeten, dus we kennen elkaar nu. Als je hulp nodig hebt, ben ik er voor je. Na vanavond kunnen we dat tegen elkaar zeggen.”

Kon je er niet bij zijn, maar wil je ook iets doen voor vluchtelingen in Utrecht? Op 12 februari organiseert Resto van Harte eenzelfde diner. Ook kun je kijken op www.welkominutrecht.nl en via Eet Mee kun je vluchtelingen uitnodigen om bij jou thuis te komen eten.

Tekst // Annemarie Geersing
Foto’s // Charlotte van den Arend & Dennis Trappenburg