Filter op
Terug naar overzicht

Gedachten na het bezoek aan Unilever

In onze studietijd hebben we het allemaal wel eens gedaan; kant- en klare gerechten kopen zoals bijvoorbeeld soep. Want tomatensoep is hartstikke gezond, toch? Als consumenten worden wij doodgegooid met recepten, keurmerken en labels op producten die allemaal beweren dat zij een gezonde of bewuste keuze zijn.

Controversiële avond
Van de YFM-minded mensen kunnen we vrij zeker zeggen dat zij meer bewust bezig zijn met voeding en de weg die het aflegt. We hebben ons verdiept in natuurlijke voeding en in het koken met zo weinig mogelijk pakjes en zakjes. Kant- en klaarmaaltijden kopen we bijna niet meer en vruchtensappen persen we zelf. Met het bezoek aan Unilever begonnen we daarom aan een controversiële avond.

Wij, YFM-minded, en andere geïnteresseerden in voeding en duurzaamheid, waren erg benieuwd naar hoe bedrijven zoals Unilever in de voedselproductie branche écht bezig zijn met duurzaamheid. Zijn zij bereid écht een verschil te maken in de voedselproductie en de problematiek die zich daaromheen voordoet, zijn de producten die ze maken echt zo gezond, en hoe zit het met bodemuitputting, verlies aan biodiversiteit, verspilling en eerlijke prijs voor de boeren?

Wat de consument wil
We merken dat grote organisaties in de voedselproductie zich snel achter het antwoord verbergen dat ze afhankelijk zijn van wat de consument wil, en dat deze zich op de eerste plaats laat leiden door de prijs. Zie ook het antwoord van Morrisons in de BBC serie Hugh’s war on waste.

Dat betekent niet dat Unilever niets doet met duurzaamheid, integendeel. Hun zogenoemde ‘Sustainable Living Plan’ omschrijven zij letterlijk als: ‘het verdubbelen van de omvang van het bedrijf, het tegelijkertijd verkleinen van de milieu-impact en het vergroten van de maatschappelijke invloed’. Maar waar Unilever dit vooral als een positieve bijdrage aan mens en milieu ziet, zien wij vooral dat dit doel voornamelijk gericht is op het behalen van meer winst, in plaats van op het daadwerkelijk verduurzamen. Is het überhaupt mogelijk om als winstgevende organisatie met aandeelhouders ideële waarden na te streven? Moet de MVO/NGO niet buiten de commerciële organisatie gezet worden, zodat omzet niet de drijvende factor is?

De consument sturen
Vanuit YFM krijgt Unilever te horen dat zij hun communicatie sterk kunnen verbeteren omdat er onder consumenten veel onwetendheid heerst over wat gezond en duurzaam is, en wat niet. Daarnaast zijn we van mening dat organisaties zoals Unilever de consument kan sturen; bijvoorbeeld door het creëren van meer vraag naar duurzame producten. Kijk bijvoorbeeld naar Kromkommer die ‘gek’ uitziende groentes, groentes die niet voldoen aan de specificaties gesteld door grote supermarkten, met veel enthousiasme zonder probleem aan het grote publiek kan slijten.

Tijdens de avond gaf Unilever ons de gelegenheid om vragen te stellen. Feedback en adviezen vanuit YFM werden serieus genomen en opgeschreven, en eventueel onbeantwoorde vragen zouden worden uitgezocht om deze later alsnog te kunnen beantwoorden. Onderwerpen van gesprek waren hierbij vooral margarine, palmolie, gezondheid onder de consument en voedselverspilling. Ondanks wat felle kritieken vanuit de YFM kunnen we stellen dat Unilever zeker bereid was naar ons te luisteren, en zelfs aangaf ook in de toekomst graag input voor goede ideeën te ontvangen.

Korte-termijn denken
Volgens YFM hebben grote organisaties in de voedselproductie de kans om op grote schaal daadwerkelijk gedragsverandering te creëren, maar houden zij zich teveel bezig met het korte-termijn denken: alles moet zo goedkoop en efficiënt mogelijk. Als deze bedrijven iets minder focussen op het economische en commerciële belang en zich daadwerkelijk richten op de gezondheid van de consument en de duurzaamheid van hun producten, kunnen zij misschien wel een heel grote verandering teweeg brengen.

De problemen rondom dit thema zijn niet in één avond op te lossen. Veel vraagstukken zijn genoteerd en wij zien dit als een start om samen een open discussie te blijven voeren. Houd YFM Rotterdam in de gaten voor een vervolg.

Tekst // Laura van der Vegt en Cathy van den Berg
Beeld // Cathy van den Berg