Filter op
Terug naar overzicht

Joszi aan de ronde tafel

Morgen schuiven Joszi (directeur YFM) en Joris (namens Slow Food) aan bij een ronde tafelgesprek over een Nederlands voedselbeleid. Echt meepraten dus, maar hoe gaat dat in zijn werk?

Tot voor kort dacht ik bij ronde tafels aan koning Arthur en zijn ridders. Toen wij werden uitgenodigd om zitting te nemen aan een ronde tafelgesprek in de Tweede Kamer kreeg ik een visioen van mijzelf in een rode mantel. Waar andere meisjes prinses wilden worden als ze later groot waren, wilde ik Robin Hood worden: maar dan wel een vrouwelijke Robin Hood.

Dit visioen ziet er op het eerste gezicht echter veel avontuurlijker uit dan dat wat ik daadwerkelijk morgen ga doen. De Tweede Kamer gaat met wetenschappers, specialisten, maatschappelijke organisaties en de sector in gesprek over het regeringsstandpunt op het WRR-rapport ‘Naar een voedselbeleid’. Ze hebben vijf maatschappelijk organisatie uitgenodigd: de Koninklijke Horeca Nederland, het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel, Natuur en Milieu,  Slow Food en de Youth Food Movement. Joris Lohman en ik (Joszi Smeets) dus, als twee van de vijf. Daarbij viel het me ook op dat horeca en levensmiddelen onder maatschappelijke organisaties worden geschaard: die snap ik niet helemaal.

Anyway: dit is natuurlijk te gek. We mogen meepraten! Na 6 jaar campagnes, acties en maatschappelijk feestvieren kunnen we wel stellen dat de Youth Food Movement als een serieuze gesprekspartner wordt gezien. Zijn we mainstream geworden? Nee, dat niet, want ik moet letterlijk opzoeken wat dat nou precies inhoudt, zo’n rondetafelgesprek. We hebben het WRR-rapport er nog maar eens bij gepakt en zijn verder gaan lezen dan de samenvatting. Maar eigenlijk komen we nog steeds tot dezelfde conclusie: In principe een prima rapport, maar het is en blijft een rapport. Zo lang er geen concrete acties en maatregelen uit voortvloeien zegt dit pak papier weinig. Zo lang duurzaamheid niet duidelijk gedefinieerd is, houden de conclusies nog weinig in. Het vraagt om veel meer daadkracht om een voedselbeleid echt te laten landen.

Samen met Joris Lohman en input van YFM Academici schreef ik een schriftelijke inbreng, en omdat ik die namens jullie schrijf deel ik hem bij deze graag. De beknopte samenvatting?

Nederland als gidsland, weg van het meer produceren paradigma, van repressief naar preventief beleid, geen tijd verliezen aan allianties, interdisciplinaire voedseleducatie is essentieel voor ketenbrede samenwerking, ecologische houdbaarheid is een bittere noodzaak, van fair trade naar fair chain, definieer duurzaamheid, meer aandacht voor Nederlandse kwaliteitsproducten, kennis exporteren met aandacht voor lokale omstandigheden.

En vooral iets minder lullen en gewoon gaan doen, daar zetten we morgen op in, wij doen in ieder geval graag mee.

De volledige inbreng van Joris en Joszi lezen? Klik hier.