Filter op
Terug naar overzicht

Kunstenaar, ontwerper én Academie coordinator: Ontmoet Arjanne.

Vorig jaar heb ik samen met Arjanne meegedaan aan de SFYN Academie gedaan. We waren ‘buddy’s’, allebei geïnteresseerd in vis en nu gaan we samen de tiende Academie organiseren. Tijd om mijn nieuwe collega aan je voor te stellen.

// Door: Jur Jacobs & Arjanne Bode
// Foto: Liset van der Laan

Jur: Arjanne, vertel ’s: wie ben je en wat doe je?
Arjanne: Ik ben kunstenaar en ontwerper. Maar vooral ben ik een gekke duizendpoot die ook graag mensen te eten geeft. Dat doe ik onder andere in de groentewinkel waar ik werk. Ook ben ik dol op vis sinds ik in een viswinkel heb gewerkt. Mijn afstudeerproject “Als een vis op het droge” ging over de complexiteit van de aanlandplicht en bijvangst-problematiek in de Nederlandse Visserij. Dat onderwerp wilde ik graag aankaarten en ik vond die thematiek zo interessant dat ik ook de SFYN Academie ben gaan doen. Ik houd ervan om samen met andere experts, op een creatieve manier mensen bewust te maken van een duurzamer voedselsysteem. Nu kan ik dat doen door de Academie zelf te coördineren! 

‘Ik zie graag meer activisme; échte verandering.’

Jur: Dit jaar coördineren wij twee de tiende SFYN Academie. Waarom wordt deze academie volgens jou anders dan voorgaande edities? 
Arjanne: Voor de tiende editie moet de samenstelling van de groep en het programma stimuleren tot gezamenlijke actie. Ik hoop dat de deelnemers zich echt betrokken voelen, kritisch durven te zijn en lekker met elkaar in discussie gaan. We mogen natuurlijk nog niet te veel verklappen, maar ik zie graag meer activisme; échte verandering.

Jur: Welk moment van de Academie van vorig jaar zou je nog een keer willen doen? En wat zou je dan anders doen?
Arjanne: Het is lastig te kiezen. Ik wil graag nog een keer terug naar Massimo’s schapenweide op het platteland bij Rome. De omgeving was daar echt prachtig. En het was ontroerend om te zien hoeveel het voor hem betekende dat wij met de Academie daar langskwamen. Het lijkt me leuk om daar ook zelf aan de slag te gaan en mijn eigen stukje kaas te maken. 

Jur: Als je anderen vertelt over jouw deelname aan de Academie, welke anekdote vertel je dan altijd?
Arjanne: Ik vertel vaak over de varkens met het 1 ster beter leven-keurkmerk. Die varkens hebben we gezien tijdens themadag Het Dier. Wat mij betreft is dat een heel goed voorbeeld van wat de Academie inhoudt: deuren openen zich die normaal gesloten blijven. Bovendien krijg je dan eindelijk het idee waar je eten ècht vandaan komt. Hoe dat varken eruitziet. En hoe het leeft voordat het op je bordje beland. Het is een goed voorbeeld van de kloof tussen boer en burger, die we daar hopelijk ter plekke een mini beetje hebben kunnen dichten.

‘Een heel goed voorbeeld van wat de Academie inhoudt: deuren openen die normaal gesloten blijven.’

Jur: Als je iemands baan mag overnemen voor één dag, wie zou dat zijn en waarom?
Arjanne: Ik zou heel graag één dag beleidsmaker of premier willen zijn en meteen een vleestaks of vliegtaks invoeren. Maar de Academie leerde mij dat in de politiek dingen niet zo snel gaan, dus ik zie dit niet als een realistische droom. 

‘Misschien moet ik een plantaardige variant gaan ontwikkelen. Een soort chips- of frietjesspread voor op mijn boterham.’

Jur: Als je jezelf trakteert met iets te eten, wat eet je dan? 
Arjanne: Als ik tijd heb om mezelf een dagje te verwennen, dan ga ik uitgebreid naar de markt. Daar trakteer ik mezelf op de lekkerste Nederlandse aardbeien en een portie kibbeling. ’S avonds maak ik dan lasagne met veel groenten. Op een brakke dag is alles met tomatensaus en kaas een beetje mijn quilty pleasure. Behalve pizza gek genoeg, daar word ik niet super enthousiast van. 

Jur: Oké, ik ken je nu al een beetje en weet ook wat je lekker vindt. Dus voor jou ook een dilemmaatje. Je mag nooit meer kaas of nooit meer chips eten?
Arjanne: Dat is een onmogelijke vraag, vind je niet? Uit idealistisch oogpunt kies ik ervoor om dan nooit meer kaas te eten. Als ik dan toch vegetarisch eet, waarom dan ook niet meteen stoppen met zuivel? Mijn lievelingseten is alles van aardappel: chips, frietjes, stamppot. Maar kaas maakt het eten van een boterham nou eenmaal zoveel aangenamer. Misschien moet ik daarvoor een plantaardige variant gaan ontwikkelen. Een soort chips- of frietjesspread voor op mijn boterham.