Kies je regio
Terug naar overzicht

Anne verslindt mannen

De coronacrisis vraagt om creatieve ideeën en oplossingen. En laat die creatieve ideeën maar aan SFYN’ers over. In deze serie vragen wij ondernemende SFYN’ers het hemd van het lijf over hun bedrijf én anti-corona initiatief.

Deze week praten we met Anne Reijnders. Anne is mede-initiatiefnemer van de Brabantse voedselbox Proef Lokaal Lekker, is jurylid bij de FOOD100 én is, samen met Jorn Verhoof, het gezicht achter ‘De Lekkere Man’. Een bedrijf waarmee ze hun passie voor verhalen vertellen en gastronomie invulling hebben gegeven. Ze doen aan catering, organiseren workshops en verkopen lekkernijen, allemaal rondom het ingrediënt ‘mannenvlees’ – vlees van mannelijke dieren. In deze tijd heeft ze samen met een team van lokale producenten uit Den Bosch, de Proef Lokaal Lekker voedselbox uit de grond gestampt om lokale producenten in deze tijd te steunen.

Anne, wie ben je en wat doe je?
Ik ben Anne, opgeleid als antropoloog en psycholoog, en nu werkzaam als cateraar met mijn bedrijf De Lekkere Man. Daarnaast doe ik op freelance-basis werk rondom voedsel en gedrag(sverandering). In beide gevallen draait mijn werk om conceptontwikkeling en verhalen vertellen.

Om ei en melk te kunnen eten en drinken, moeten kippen eieren blijven leggen en koeien kalfjes blijven krijgen. Dan worden er natuurlijk ook mannetjes geboren. Alleen groeien deze niet zo hard als de dieren die voor de slacht worden geboren, waardoor we ze in Nederland niet aantrekkelijk vinden om te verkopen. En waar die mannetjes dan blijven… Toch werken jullie met bij De Lekkere Man  alleen met het vlees van mannelijke dieren. Hoe kwam je in ‘aanraking’ met mannenvlees?
In 2015 mocht SFYN Brabant invulling geven aan een programma van het City Food Film Festival van de Verkadefabriek in ‘s-Hertogenbosch. Dat programma werd ‘Boer versus Man’; van berengeur tot mannenvlees. Als SFYN Brabant waren we geïntrigeerd door het onderwerp; het is zo’n duidelijk voorbeeld van de perverse effecten van een (voedsel)systeem dat efficiëntie als ultiem streven heeft. We hebben een heel thema-jaar rondom de mannen georganiseerd, waarbij ik als (destijds) voorzitter erg nauw betrokken was bij alles wat gebeurde.

Als mannenvlees zo lekker is, waarom eten we het dan zo weinig?
We eten in Nederland weinig mannenvlees omdat het slecht beschikbaar is en weinig boeren houden hun mannen zelf aan omdat er nauwelijks vraag naar is. Een kip-ei verhaal dus. Mannenvlees is minder efficiënt (en dus duurder) om te produceren dan vleesvee. Daarmee is het een product dat moeilijk in de markt te introduceren is. Omdat er weinig boeren zijn die hun mannen aanhouden (en bijv. bok een seizoensproduct is) is het aanbod niet stabiel genoeg voor grootschalige introductie op de markt.

Wij werken als cateraar met mannenvlees, naast de andere ambachtelijke lokale producten waar we mee werken, omdat wij van mening zijn dat levende dieren geen bijproduct mogen zijn. Door ons persoonlijke contact met boeren weten we wanneer er mannenvlees beschikbaar is en wat de uitdagingen van de boeren zijn.

Met ‘De Lekkere Man’, zorgen jullie er dus voor dat deze dieren nog gebruikt worden. Wat zou er anders met het mannenvlees gebeuren?
Hanen worden nu binnen 24 uur nadat ze uit het ei komen vergast (behalve bij Kipster en een handvol andere boeren). Stieren en bokken worden jong opgehaald op het bedrijf waar ze geboren zijn en worden naar een mesterij gebracht. Op de mesterij worden ze, op een gangbare wijze, in een aantal weken (bokken) of maanden (stieren) slachtrijp gemest. Bijna al het vlees wordt geëxporteerd naar zuid-Europa. Er is in Nederland 1 biologische kalverhouderij; de capaciteit is verreweg van voldoende om alle mannen die op biologische melkveebedrijven geboren worden op te vangen; dat levert een morele kwestie op voor biologische boeren die hun mannen moeten wegbrengen naar een gangbaar systeem.

Wij werken met biologische boeren die op het eigen erf de mannen aanhouden tot deze naar de slacht gaan. En kopen het vlees dus direct van de boer.

Oke, in Nederland doen we het dus zo. Hoe gaan ze in andere landen met mannenvlees om?
In Duitsland is aandacht voor hanen, de vleesprijs wordt daar zelfs in sommige gevallen meegerekend in de eierprijs. Daar zouden we in Nederland een voorbeeld aan kunnen nemen; omdat het de prijs van het vlees drukt kan het vlees zo makkelijker de markt betreden.

Jullie cateren op allerlei events, diners, festivals en feesten en geven daarmee allerlei mensen smullende avonden. Welke reactie van iemand die jullie mannenvlees proefde is je het meest bijgebleven?
We hebben meegemaakt dat een vrouw die al 11 jaar geen vlees at ons verhaal hoorde en zich besefte dat haar geitenkaas van diezelfde ochtend indirect ook bijdroeg aan vleesproductie. Ze heeft wat bok gegeten. Ook is een bevriende producent veganist geworden toen ze ons verhaal hoorde; kaas eten voelde niet meer goed. Beide verhalen vinden we gaaf, omdat we merken dat we mensen tot nadenken aanzetten!

Dan een vraag waarna we zelf ook de keuken in kunnen duiken. Wat vind je het allerlekkerste recept met mannenvlees?
Saté Kambing van bok! Saté Kambing wordt van origine van geitenvlees gemaakt, wij maken het natuurlijk met bok. Jorn marineert de saté zo gruwelijk goed!

Tekst // Anne Reijnders & Eline Beltman
Beeld // FOOD100

– Woon je in Brabant? Je vindt het mannenvlees van De Lekkere Man in de lokale voedselbox van Proef Lokaal Lekker. Daarin proef je niet alleen het vlees van De Lekkere Man, maar ook een heleboel andere lokale producten, zoals biologische kaas van Boerderij Bleijendijk, twee verschillende speciaalbieren van Brouwerij D’n Draok én twee ambachtelijke producten van De Broodspecialist. Alles lekker en lokaal!

– PS. Anne Reijnders zit dit jaar in de jury van de FOOD100. Een lijst van 100 inspirerende food changemakers, waarin 50 jonge talenten van onder de 30 jaar worden gekoppeld aan ervaren gamechangers van boven de 30 jaar om verandering in het voedselsysteem teweeg te brengen. Oók jij kan jezelf of iemand anders aanmelden voor de FOOD100 van 2020. Hoe? Dat lees je hier!

– De coronacrisis vraagt om creatieve ideeën en oplossingen. En laat die creatieve ideeën maar aan SFYN’ers over. Zij steken hun handen graag uit de mouwen en stampen in no-time lokale voedselboxen uit de grond, organiseren toffe webinars om je voedselkennis bij te spijkeren óf duiken de keuken in om zelf-gemaakte maaltijden hoogstpersoonlijk (en contactloos) aan huis te leveren. Benieuwd wie deze SFYN’ers zijn? In deze serie vragen wij ondernemende SFYN’ers het hemd van het lijf over hun anti-corona initiatief.

Om onze website veilig en soepel te laten draaien plaatsen wij cookies. Lees ons privacybeleid of ga er direct mee akkoord. Privacybeleid

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten