Kies je regio
Terug naar overzicht

#TERUGBLIK: De reis – deel 1

Een half jaar lang duiken we met de SFYN Academie in ons voedselsysteem. Tijdens dit lesprogramma ervaren 25 jonge, gemotiveerde deelnemers de complexiteit van onze voedselketen en kijken we samen naar wat we zelf zouden kunnen veranderen op weg naar een meer good, clean en fair voedselsysteem.

 

Een onderdeel waar veel SFYN academici naar uitkijken is: de reis. We gaan met elkaar op reis om met eigen ogen te zien, proeven, voelen én ervaren wat wij kunnen leren van het voedselsysteem in een ander land. Dit jaar gingen we op reis naar Roemenië. Benieuwd wat wij daar beleefden? Lees de #terugblik – deel 1 van SFYN academicus Marijke van de Sande. *

 

Het land van…
– donderdag 23 mei 2019 Iasi en omgeving te Roemenië

Het land is de graanschuur van Europa.

Het land met 30% van alle Europese boeren en slechts 3% van de voedselproductie van datzelfde continent.

Het land dat massaal grondstoffen exporteert en voedselproducten importeert, maar aan de andere kant juist alleen maar lokaal en uit eigen tuin (wil) eten.

Het land waar onze landbouwraad Nederlandse ondernemers verbindt met de Roemeense vruchtbare grond.

Het land waar een varken om 12 uur wordt geslacht, om 3 uur wordt opgehaald bij de slager, om 4 uur op de markt warm verwerkt en verkocht wordt, en om 8 uur in het schap ligt.

Het land waar Nederlanders en Roemenen op een ander niveau met elkaar zullen moeten communiceren om verder te komen.

Het land met 800.000 agrarische bedrijven, waarvan 75% met minder dan vijf hectare grond.

Het land waar je vraagt ‘Hoe gaat het?’ en de mensen antwoorden: ‘Hasjasjasjasja’.

Het land waar de ontwikkeling van het land zelf voor het justitiële apparaat niet helemaal op plek 1 lijkt te staan.

Het land waar landbouw en voedselonderwijs door de lage verdiensten en het ontbreken van praktijkonderwijs op dit moment niet interessant is voor studenten, maar waar tegelijkertijd de EU, het ministerie en bedrijven samenwerken om het onderwijs in de landbouwsector te moderniseren.

Het land dat het Nederlandse paradepaardje ‘kringlooplandbouw’ niet goed snapt: dat is toch gewoon de standaard?

Het land waar wij Nederlanders op korte termijn geld proberen te verdienen verdienen voor ons kikkerlandje, maar op lange termijn ook werken aan het klimaat en de veiligheid, en het verminderen van voedselverspilling voor circulaire landbouw.

Het land waar de grond wordt gepacht, dit slecht wordt geadministreerd en de verdeling bepaald wordt door burgemeesters.

Het land waar Nederland voor Koopman en Dominee speelt.

Het land met Nederland als nummer 1 investeerder, vanuit grote bedrijven zoals FrieslandCampina en Unilever, en waar de grootste melkvee-, vleesvee- en varkenshouderij een Nederlandse eigenaar hebben.

Het land waar Nederland graag wat tips geeft over hoe goed landbouw te bedrijven en samen te werken, maar waar ze het uiteindelijk zelf moeten doen.

Het land waar Ferrari’s, Porches en Mercedessen over wegen vol gaten rijden en waar varkensvlees de lekkerste groente is.

Het land dat raketten afschiet om de regen te stimuleren.

Het land van belastingvoordelen voor jongeren, die helaas het land massaal verlaten.

Het land met een wet die voorschrijft dat 51% van de producten in de supermarkt Roemeens moet zijn, maar waar dit in de praktijk niet lukt.

Het land waar burgemeesters trots en statig zijn, maar ook een e-mailadres eindigend op gmail.com op hun kaartje hebben staan.

Het land waar 2,5 miljoen ‘boeren’ de komende jaren zullen stoppen als er niets gebeurt, omdat er niemand is om hen op te volgen.

Het land van tradities, bijgeloof en klederdracht, die niet snel verloren zullen gaan.

Het land waar organisaties zoals Mai Bine met nieuwe biologische, vegetarische en fair trade initiatieven een toekomst proberen mogelijk te maken voor jonge Roemenen.

Het land dat ons vraagt hen te promoten om hun traditionele gerechten, goede wijn en vruchtbare gronden, maar waar ook vooral de fijne mensen ons bij zullen blijven.

Het land dat met werkt met supersnel internet, maar ook met paard en wagen.

Het land dat stiekem een beetje voelt als thuiskomen.

– Deze #terugblik is geschreven door Marijke van de Sande. Marijke is technisch specialist bij een afval- en grondmanagementbedrijf. Toen zij van Brabant naar Rotterdam verhuisde, veranderde haar focus op voeding en gezondheid. Ze verdiepte zich van boeren op het platteland naar daktuinen en voedselonderwijs. Zo werd haar interesse in voedsel steeds breder en haar ambitie om echt impact te maken steeds groter.

– SFYN nodigt academici uit om hun mening te delen in een #terugblik. Deze terugblik is een persoonlijke uiting van de maker. Wil je reageren? Dat kan onder het Facebook album dat bij deze terugblik hoort.

– Deze #terugblik is deel 1 van 3. Lees hier deel 2 en deel 3.

Om onze website veilig en soepel te laten draaien plaatsen wij cookies. Lees ons privacybeleid of ga er direct mee akkoord. Privacybeleid

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten